We hebben de dag hiervoor een helse dag gehad met wachten. Dat was niet goed voor ons stress-niveau. Gelukkig kunnen we die ochtend vroeg vertrekken naar Utrecht om daar om acht uur aan te komen. Als we binnenkomen krijgen we nog een kleine hartverzakking wanneer we horen dat er nog steeds geen formele bevestiging gegeven is. Gelukkig komt kort daarna Tommie binnen en vertelt dat we toch gewoon gaan beginnen! Tommie is een van de behandelende artsen.
Allereerst worden mijn stollingswaarden in mijn bloed opgenomen en krijg ik een infuus iwaarmee de hele dagelijk bloed af kan worden getapt. En er komen sondes op mijn borst en armen waarmee gemakkelijk een hartfilmpje kunnen maken. In de ochtend wordt gemeten hoeveel kracht ik in mijn spieren heb, en moet ik nog enkele vragenlijsten invullen. Ook volgt er weer een kort EMG.
Vervolgens start om 10:33 de injectie. De injectie gaat via een ruggenprik. Daarvoor moet ik in foetushouding schuin op een bed gaan liggen. Eerst verdwijnt er een naald in mijn rug, en vanuit die naald komt dan nog een dunnere naald die zoekt naar de juiste plek. Prettig is anders, maar het is goed te doen. Er is vijf procent kans op een paar dagen hoofdpijn. Maar deze en vorige keer ging het gelukkig goed (0.95^5 = 73% kans dat ik er vanaf kom zonder hoofdpijn). Veel cafeïne drinken helpt, zegt men, dus ik drink me klem aan koffie.
De rest van de dag wordt ik op vaste tijdstippen gecontroleerd. Bijna ieder uur moet er iets gedaan worden. Er wordt bijvoorbeeld een hartfilmpje gemaakt, of iemand komt mijn bloeddruk meten of er wordt bloed afgenomen.
Omdat dit de eerste keer is, willen ze ook na 24 uur nog een keer kijken of ik nog goed en wel ben. Om die reden moeten we blijven overnachten. Tijdens de dag blijkt dat Heleen ook mag blijven overnachten. Dat wisten we aanvankelijk niet. Heleen kiest ervoor om te blijven. De nacht verloopt prima. We krijgen een hele grote zaal, helemaal voor onszelf. We kijken een aflevering van The Queen’s Gambit. En het lukt me zelfs nog om wat muziek te maken vanaf een iPad: een slechte cover van het nummer Things I’ll Later Lose van Lily & Madeleine (de titel is waarschijnlijk de reden dat ik het nummer ineens opmerk).
Om half elf in de ochtend komt er nog een laatste controle, en dan mogen we naar huis.